Wolontariat w Gruzji – kolejna odsłona

Za nami cykl czterech szkoleń dla liderów i organizatorów wolontariatu w Gruzji. Podczas ośmiogodzinnych spotkań trenerzy lubelskiego Stowarzyszenia Solidarności Globalnej i Centrum Wolontariatu spotkali się łącznie z grupą osiemdziesięciu osób, aby wspólnie pracować nad nowym, gruzińskim pomysłem na wolontariat. Szkolenia odbyły się w ramach projektu „Pora na nas. Budowa sieci wolontariatu w Gruzji”.

Dzięki zawiązanej wiosną tego roku sieci współpracy czterech organizacji pozarządowych: Caritas Georgia z Tbilisi, Union Bridge of Friendship „Kartlosi” z Gori, Found of Women Entrepreneurs z Kutaisi i jednej z najstarszych w Gruzji NGO – Atinati z Zugdidi, mieliśmy możliwość podzielenia się polskim doświadczeniem budowania społeczeństwa obywatelskiego poprzez wolontariat. Przeprowadzona w ramach projektu diagnoza środowisk lokalnych, w których pracujemy, pokazuje  że potrzeby są ogromne, ale jest też wiele osób z dużym zapałem do pracy i dobrymi pomysłami, już zaangażowanych w rozwiązywanie najbardziej palących problemów swoich społeczności.

 

tbilisi

fot. spotkanie w Tbilisi

Uczestnicy lipcowych szkoleń z poszczególnych miejscowościach chętnie dzielili się swoim doświadczeniem pracy na rzecz potrzebujących, opowiadali z jakimi problemami muszą borykać się na co dzień, realizując misje swoich organizacji. A robią rzeczy piękne i ważne. Walczą o prawa kobiet, pomagają najuboższym, zbierają z ulic zaniedbane dzieci, wspierają uchodźców, czy cierpliwie dążą do pojednania gruzińsko–osetyńskiego. Ogrom pracy, którą wykonują, często przy pomocy ludzi dobrej woli, przyjaciół, ochotników, bywa niestety niedoceniany przez władze. Nieprzemyślane i nieprecyzyjne regulacje prawne dotyczące funkcjonowania NGO’sów i wolontariatu w Gruzji, prowadzą niejednokrotnie do sytuacji, w których budowanie i wspieranie grup wolontariackich przy organizacjach pociąga za sobą dotkliwe konsekwencje finansowe, zniechęcając tym samym podmioty do wspierania tego typu zaangażowania.

-Wolontariat od lat rozwija się w Gruzji bez żadnych regulacji prawnych. W pewnym sensie ten brak może dawać pewną swobodę organizacjom, jednak w kontekście usystematyzowanej działalności i jej rozwoju jest zdecydowaną przeszkodą. Daje szerokie pole do nadużyć i wykorzystywania pracy wolontariuszy z mniej szlachetnych pobudek – mówi lider merytoryczny projektu, Jacek Wnuk.

Wielość i różnorodność podmiotów, które odpowiedziały na nasze zaproszenie do zapoznania się z polskim sposobem na budowanie wolontariatu, świadczyć może o tym, że jest to wiedza potrzebna i istotna, a sami wolontariusze są mile widziani i potrzebni w wielu różnych miejscach – dodaje Wnuk. Istotne jest również to, że osoby z którymi udało się spotkać, są rzeczywiście zainteresowane tematem, chętnie czerpią z wiedzy i doświadczenia innych. Spotkania szkoleniowe pokazały, że poza wypracowanymi podczas pierwszego spotkania okrągłego stołu rekomendacjami, należy dodatkowo przepracować kwestie obowiązkowego obciążenia organizacji przyjmującej wolontariusza kosztami jego ubezpieczenia, kieszonkowego, diet, zwrotem kosztów dojazdów oraz opodatkowania powyższych kwot. W obecnym kształcie, przepisy regulujące powyższe sprawy dla wielu organizacji mogą być nie do udźwignięcia i znacząco utrudniać rozwój wolontariatu.

 

gori

fot. spotkanie w Gori

Dla naszych partnerów spotkanie było kolejnym krokiem na drodze do stworzenia Centrum Wolontariatu przy swojej organizacji.– W swoich środowiskach wystąpili de facto jako liderzy wolontariatu, pozostawiliśmy ich z zadaniem stworzenia bazy danych zasobów i potrzeb swoich lokalnych środowisk i innych NGO, dzięki której łatwiejsze będzie przygotowanie ofert pracy dla wolontariuszy i zagospodarowanie ich potencjału – dodaje trenerka Justyna Orłowska z lubelskiego Centrum Wolontariatu.

Pozostajemy z nimi w stałym kontakcie, przekazując krok po kroku dalsze instrukcje i monitorując postępy. Kolejną okazją do spotkania będzie zaś zaplanowana na październik wizyta studyjna w Polsce połączona z obradami okrągłego stołu.

 

Projekt jest współfinansowany ze środków programu „Wsparcie Demokracji 2014” finansowanego w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP.